een jaar verder

Nu is het een jaar verder... kind genezen,  maar ik nog steeds ontzettend moe.  

Ik slaap genoeg, maar blijf zo moe. ..

 

Veel ruzie thuis. Ik zou geen fijne stiefmoeder zijn voor de kinderen. .. Daar heb ik het erg moeilijk mee. Had Ik niet alles opgegeven voor de kinderen. Had Ik mijzelf niet opzij gezet om dagelijks heen en weer rijden voor de chemo's, kocht ik niet alle kado's voor verjaardagen en sinterklaas?  Organiseerde Ik niet al die jaren de feestjes en verjaardagen? bakte Ik niet de overdreven taarten in hun lievelingsthema? Stond ik niet dagelijks klaar met de thee, warme choco met slagroom of limo met een luisterend oor? vond ik hen niet de moeite waard om al mijn tijd mee Door te brengen? 

Ja. ..maaar....

Ik was streng. .. Ik zei ze dat ze hun rommel op moesten ruimen,  ik vroeg ze om hun vuile vaat in de keuken te brengen, ik vroeg ze om de woorden tyfus,  wat the hell, oh my god, Hier in huis niet te gebruiken. 

Ik groette ze elke morgen liefdevol en verwachte een blik, een groet, of in ieder geval een blijk van reactie terug.

Maar nu na bijna tien jaar 4 a 5dg per week liefdevol open en respectvol met ze om gegaan ben, blijk ik dat ik het al die jaren al verkeerd aan gepakt te hebben. .. Ik had ze niet moeten groeten,  ik had ze niet liefdevol sturing moeten geven, ze staan er niet voor open. .. 

Maar hey. .. Denk je dat mijn biokids blij zijn met standjes?  Denk je dat zij blij zijn als ik ze streng toespreek, nee. .. Dan ben ik even een rot moeder. .. Maar ik probeer ze klaar te maken voor deze maatschappij, opvoeden doe je uit liefde, omdat je ze belangrijk genoeg vind. 

Mijn pluskids zien hun moeder weinig, en hebben het rijk alleen als ze daar zijn. Moeder vind alles best, ze mogen naar bed wanneer ze willen en op de computer kijken wat ze willen. Eten pakken wat ze willen Ze is vaak weg en dan zorgen de Kids voor zichzelf. .. Dit doet mij verdriet. .. Ik ben bezorgd. .. 

Ik ben nu de sjaak omdat ik ze toch wat sturing wil geven. Ook omdat ik wil dat ze later op hun werk ook weten welke normen en waarden er heersen bij samenwerking. 

Ik kan het moeilijk los laten,  ik kan ze niet negeren, ik kan mijn bezorgdheid niet weg stoppen. .. Maar het moet.  Ze moeten mij niet.  Zullen mij nooit moeten. .. En ik. .. Zit met mijn liefde, bezorgdheid. .. Lastig 

Mijn man laat ze ook los.snapt mijn bezorgdheid niet. Als ze niet willen opruimen doe jij t toch? ?? ..            Waar vinden ze dan de warmte? Hier alleen op hun kamer,  daar alleen thuis. Geen vrienden, geen vriendinnen. ..

ach. .. Ik ben t weer ff kwijt. .. Maar er uit ben ik nog niet. .. 

te lang geleden. ..

Het is al weer zo lang geleden dat ik hier was. .. En wat is er de laatste tijd Veel gebeurd. .. intensief chemo traject, andere zoontje 3x opgenomen,  zelf uitgeput, niet meer kunnen denken, praten of het gezin kunnen draaien.  Zelf in het ziekenhuis gelegen met hart klachten. ... huis verkocht

 

Ik hoop dat ik van de week een keertje extra tijd heb om hier bij te kletsen. ...

Laatste chemo van de eerste kuur

Daar zitten we dan...Voor de eerste keer de portocat aangeprikt. .. het zag er heftig uit. .. maar joey was n bikkel en onderging het. ..Ik zelf werd er een beetje misselijk van. . Ze stoppen toch zo'n lijn zijn borst in. .

 

 Maargoed.  We liggen hier nu te wachten totdat de kuur klaar is een dan mag hij 2 weken bijkomen van alles. ..

 

 Hopelijk kunnen we daarna meteen Door naar de volgende kuur. .. hopelijk is hij snel hersteld. ..

 

 BIKKEL

 

 

 

 

 

kaal...

Ik wilde t volgende even met jullie delen.

Ik vond het nogal een emotioneel moment. Joey verliest grote plukken haar. .. nu zat dat er natuurlijk aan te komen. .. maar toch, als het dan eenmaal zo ver is, is het echt even slikken... voor mij. Hij heeft dapper zijn broer de opdracht gegeven zijn hoofd kaal te scheren... en ik moet je zeggen het misstaat hem niet eens, maar tussen de millimeters zie je de kale plekken, toch echt het beeld van een kind wat aan het vechten is. .. morgen voorlopig de laatste vervelende kuren.  Dan hebben we ruim 2 weken chemo gehad. 

Van deze cocktail was hij de laatste keer zo ziek. .. Daarna minimaal 2 weken herstellen. .. en dan weer opnieuw. 
Ik kan jullie niet vertellen hoe trots Ik op hem ben! Hij is zo nuchter, sterk en stoer! !

Joey erg ziek

Joey is al een poosje niet zo lekker, vaak moe, en vatbaar. Weinig eetlust en viel af. We hebben hem 3 weken geleden naar de dokter gestuurd, die heeft bloed af genomen. 

Vanaf het moment dat de uitslag er was leven wij in een wervelstorm van ziekenhuis bezoeken, emoties en slapeloze nachten.

Al snel kwam het woord lymfeklierkanker naar voren. Zijn hals was extreem dik en zijn luchtpijp werd bijna dicht gedrukt Door Nog een opgezette klier.

Dan Door vanuit het streek ziekenhuis naar het sofia in Rotterdam waar ze ook meteen zeiden dat alle symptomen richting lymfeklierkanker wezen. .. zo onwerkelijk, zo bizar, zo. . Nachtmerrie!  Onderzoeken voeden, bloed onderzoek, pet scan, biopten. Tijdens dit proces kwam onze jongste ook in het streek ziekenhuis te liggen met bronchiale hyperreactiviteit. Dit was zijn 14e opname in 2, 5 jaar.  Dus terwijl mijn man in t sofia zat, zat ik in Gouda bij de jongste.

Gelukkig heb ik een lieve moeder die de andere kinderen opgevangen heeft.

Vorige week donderdag kregen we de uitslag , het was idd Hodgkin,  fase 2. Een dan word je overstroomd met informatie. ... en gehele nieuwe wereld komt op je af. .chemo's, medicatie, opnames, bloed waardes, ziektebeeld, prognose bijwerkingen. .. etc.

Joey belde  mij zelf op. Hij was natuurlijk met zijn vader en moeder gegaan. Hij was nogal rustigal het nieuws aan het vertellen. .. Mijn lijf schreeuwde, dit wil ik niet voor'mijn' kind, dit kan niet, dit mag niet, dit is oneerlijk

 

eerste blog....

Dit is mijn eerste bericht hier. 

Ik zal ons voorstellen.

Wij zijn een samen gesteld gezin, ik heb mijn man leren kennen en hij had toen al 3 kinderen met zijn ex. Op dat moment had Ik al een dochter met mijn ex. We kregen samen nog 2 schatjes. .. en daar is ons hectische gezin. .

We zijn nu ruim 9 jaar samen, ik woon in december 9 jaar samen en de kinderen zijn regelmatig allemaal hier

Joey 16, Joost16, Nick 13,

 Lola 10, carly 7 en Otto van 5.

 

 

 

 

De oudste 3 zijn hier elke maandag, dinsdag en woensdag. En de weekenden om de week en de helft van de vakanties,  Lola is hier elke dag en gaat 1x in de 2 weken naar haar vader en de helft van de vakanties.  De jongste 2 zijn hier natuurlijk altijd.